Skip to content
Wyjątkowe i tajemnicze

Fontanny Carrary

Miejska opowieść o historii

W Carrarze znajduje się wiele fontann, które opowiadają historię tego miasta. Do najpopularniejszych należą oczywiście Fontana del Gigante oraz Fontana Lwa u stóp pomnika Marii Beatrice na Piazza Alberica. Warto jednak zwrócić uwagę na inne, mniej oczywiste miejsca, które skrywają fascynujące tajemnice.

Kluczowe informacje

Fontanna Syreny i Most Łez

Jednym z nich jest Fontanna Syreny przy Ponte delle Lacrime (Moście Łez). Choć pochodzi prawdopodobnie z XVI wieku, jej wartość jest bardziej tradycyjna niż czysto artystyczna – czas nie obszedł się z nią łaskawie, przez co wygląda dziś na nieco nadgryzioną zębem czasu. Jednak to jej legenda przyciąga najbardziej, a o samej postaci wspominał nawet Dante w „Boskiej Komedii”.

Legenda głosi, że syrena płynąca rzeką Carrione zachwyciła się krajobrazem i zakochała w przystojnym młodzieńcu o imieniu Aronte. Zostali małżeństwem, lecz z biegiem lat on starzał się, podczas gdy ona pozostawała wiecznie młoda i piękna. Matka syreny, chcąc sprowadzić ją do domu, wysłała rybę z poselstwem. Gdy syrena uciekała rzeką wraz z posłańcem, dostrzegł ich Jowisz. Za karę zamienił oboje w marmur, na zawsze więżąc ich w zimnym kamieniu. Mieszkańcy Carrary, budując most w tym miejscu, nazwali go Mostem Łez, by upamiętnić tę smutną historię Aronte i jego utraconej ukochanej.

Fontana del Boccalone – „Wielka Gęba” Carrary

Kolejnym przystankiem na mapie carrareskich osobliwości jest Fontana del Boccalone, przez mieszkańców nazywana czule w dialekcie „l mascròn d’ Carara”. Znajdziecie ją przy Corso Carlo Rosselli, gdzie spod dawnych mostów Kolei Marmurowej (Ferrovia Marmifera) obserwuje przechodniów swoją „wściekłą” miną.
Nazwa Boccalone dosłownie oznacza kogoś o wielkich ustach. W lokalnej tradycji to określenie na plotkarza, kogoś, kto mówi za dużo, albo naiwniaka, który słucha wszystkiego z otwartą buzią. Legenda głosi, że ktoś miał już dość tego marmurowego „ponuraka” w swoim domu i – zamiast go rozbić – podarował go miastu. Tak oto maskon stał się fontanną, przy której niegdyś kobiety płukały pranie w publicznym lavatoio.
Co ciekawe, okolica ta była kiedyś nazywana Puccinetta i uchodziła za typową wieś. Dziś to serce Rionu Boccalone, a sama fontanna, mimo swojej groźnej miny, oferuje jedną z najlepszych wód w mieście, płynącą prosto z gór Romito. To miejsce przypomina o dawnych dzielnicach, takich jak Porta del Bozzo czy Caffaggio, gdzie życie toczyło się (i wciąż toczy) według własnych, twardych zasad.

Fontana della Moretta – Marmurowe serce codzienności

Chcąc poczuć prawdziwy klimat Carrary, obowiązkowo trzeba zatrzymać się przy Fontana della Moretta. Znajduje się ona na styku historycznego centrum i dzielnic, które od wieków tętnią życiem zwykłych rzemieślników i robotników. Podczas gdy Mazzini i Garibaldi dumnie głoszą wielkie idee na głównych placach, „Moretta” towarzyszy mieszkańcom w ich codziennych sprawach – co czyni go bez wątpienia najbardziej demokratyczny pomnikiem w mieście. Fontanna została zaprojektowana i wykonana w 1954 roku. Twórcą tego dzieła jest Felice Vatteroni – ceniony karraryjski rzeźbiarz, który potrafił połączyć klasyczną formę z tematyką bliską sercom mieszkańców.Jak przystało na Carrarę, fontanna została wykonana w całości z lokalnego, szlachetnego białego marmuru.

Kompozycja jest wielopoziomowa i bardzo przemyślana, łącząc funkcję ozdobną z praktyczną:

• Centralna postać: Głównym elementem jest rzeźba młodej kobiety, nazywanej potocznie „Morettą” (czyli „Brunetką”). Przedstawiona jest w bardzo naturalnej, codziennej pozie – wydaje się, że właśnie przyszła do fontanny po wodę.
• Baseny i misy: Woda spływa kaskadowo z górnej części do dużego, centralnego basenu. Konstrukcja opiera się na harmonijnych kształtach, które nadają całości lekkości mimo użycia masywnego kamienia.
• Herby i detale: Na obudowie fontanny można dostrzec starannie wypracowane detale rzeźbiarskie, które nawiązują do bogatych tradycji artystycznych i wydobywczych regionu.

Dlaczego jest tak ważna? „Moretta” nie jest bóstwem ani politykiem – to symbol ludu Carrary. Reprezentuje skromność, piękno codziennej pracy i przywiązanie do tradycji. Przez dziesięciolecia fontanna była naturalnym punktem zbornym; to tutaj wymieniano plotki, odpoczywano w upalne dni i czerpano wodę do domów. To idealne miejsce, by uzmysłowić sobie, że Carrara to nie tylko wielka historia, ale przede wszystkim ludzie, którzy ją tworzą.

Moim obiektywem

Fontanny Carrary – Syrena, Boccalone i Moretta – to dla mnie trzy zupełnie różne opowieści wykute w tym samym kamieniu. W moim obiektywie Syrena to uosobienie zmysłowej lekkości, Moretta to historyczny detal, a Boccalone… to moja ulubiona gra w chowanego. Ta fontanna nie dominuje nad placem; stoi sprytnie ukryta, jakby czekała na tych, którzy wiedzą, gdzie szukać autentyczności.

Dla mieszkańców te punkty to coś znacznie ważniejszego niż tylko dekoracja – to tu można napić się krystalicznie czystej, lodowatej wody płynącej prosto z gór. Jako fotografka szukam w nich styku dwóch żywiołów: niezmiennej marmurowej bryły i żywej, ożywczej wody. Te trzy fontanny to dowód na to, że w Carrarze kamień potrafi być bliski i użytkowy. To nie są martwe zabytki, ale bijące źródła miasta, które poją i chłodzą od pokoleń, wtopione w codzienny rytm ulic.