Piazza Antonio Gramsci

Z czasem mury ogrodów ustąpiły miejsca przestrzeni miejskiej. W połowie XIX wieku teren ten przekształcono w Piazza d’Armi – surowy plac defilad. To właśnie ta wojskowa przeszłość sprawiła, że w latach 40. XX wieku plac stał się punktem przegrupowania dywizjonów, co niestety ściągnęło na niego niszczycielskie bombardowania. Carrara zapłaciła wysoką cenę za strategiczne znaczenie tego miejsca. Po wojnie, w 1945 roku, plac otrzymał swoją obecną nazwę na cześć Antonio Gramsciego – wybitnego filozofa i antyfaszysty – co symbolizowało nowy, demokratyczny rozdział w historii miasta.

Dziś Piazza Gramsci to ulubione miejsce spotkań i odpoczynku mieszkańców Carrary. Pod cieniem wiekowych drzew toczy się tu leniwe życie towarzyskie, a plac zdobią pomniki tworzące historyczny panteon miasta:

• Pellegrino Rossi: Dumnie spoglądający z cokołu wybitny prawnik i polityk urodzony w Carrarze; przypomina o intelektualnym dziedzictwie regionu.
• Giuseppe Verdi: Pomnik genialnego kompozytora, będący hołdem dla kultury wysokiej i opery, która zawsze była bliska sercom karraryjczyków.
• La Libertà che conquista la Barbarie: Potężna alegoria Wolności triumfującej nad Barbarzyństwem – rzeźba niezwykle ważna w mieście o tak silnych tradycjach wolnościowych.
• Alberto Meschi: Pomnik legendarnego anarchisty i działacza związkowego, który wywalczył dla robotników w kamieniołomach (cavatori) 8-godzinny dzień pracy.
• Fontana dell’Elefante: Urocza, marmurowa fontanna z figurą słonia, która jest jednym z najbardziej charakterystycznych i lubianych punktów orientacyjnych na placu.

Sztuka, która zaprasza do interakcji. Tym, co wyróżnia ten plac, jest niezwykłe połączenie historii ze współczesną sztuką. Oprócz słynnej „pływającej kuli” z marmuru, na placu znajdują się również rzeźby autorstwa cenionego artysty Fabio Viale. Wmurowane w ziemię marmurowe hipopotamy i węże zdają się wypływać prosto z karraryjskiego gruntu. Te interaktywne dzieła sztuki celowo pozbawiono cokołów – dzieci mogą na nie swobodnie wchodzić, co idealnie pokazuje, że w Carrarze marmur to nie tylko zimny monument, ale żywy element codzienności.